4 Rzeczy, które powinieneś wiedzieć o Ustawie o Uczciwych Mieszkaniach

Ustawa o Uczciwych Mieszkaniach daje każdemu Amerykaninowi prawo do równego traktowania, jeśli chodzi o mieszkania. Z tego powodu, ten akt prawny jest szczególnie ważny dla właścicieli i zarządców nieruchomości.

Niestety, nadal jest wielu właścicieli i zarządców nieruchomości, którzy nie wiedzą zbyt wiele o Fair Housing Act. Dlatego nie jest niczym niezwykłym, aby znaleźć dostawców i sprzedawców mieszkań walczących z tymi pozwami o dyskryminację mieszkaniową.

Więc, jeśli jesteś wynajmującym chcącym dowiedzieć się więcej o Fair Housing Act, to ten post jest przeznaczony dla Ciebie.

Co to jest Fair Housing Act?

Zmieniona w 1988 r., Fair Housing Act zakazuje dyskryminacji na podstawie 7 klas chronionych. Te chronione klasy to: status rodzinny, niepełnosprawność, religia, rasa, kolor skóry, narodowość i płeć.

Ustawa FHA została stworzona w burzliwych okolicznościach, w bardzo niestabilnym okresie amerykańskiej historii. W tym czasie dyskryminacja mieszkaniowa była dość powszechna i rosła presja na zmianę status quo.

Między innymi ta presja doprowadziła do narodzin słynnego ruchu praw obywatelskich w latach sześćdziesiątych. Wkrótce potem powstały dwa ważne akty prawne – Rumford Fair Housing Act z 1963 roku oraz Civil Rights Act z 1964 roku.

Kilka lat później, Fair Housing Act of 1968 został utworzony. Jej uchwalenie nastąpiło zaledwie tydzień po zamachu na Martina Luthera Kinga Jr.

Wtedy tylko cztery klasy ludzi były chronione. Były to: religia, pochodzenie narodowe, kolor skóry i rasa. Później, status rodzinny, niepełnosprawność i płeć zostały dodane do listy klas chronionych.

Dwa lata temu, sędzia federalny wydał orzeczenie, które włączyło płeć i orientację seksualną do listy klas chronionych.

Teraz, gdy już wiesz, jak powstała Ustawa, oto 4 istotne rzeczy, na które każdy właściciel lub zarządca nieruchomości powinien zwrócić uwagę.

Reklama nieruchomości

Jak każdy właściciel wie, reklama nieruchomości do wynajęcia jest pierwszym krokiem do znalezienia dobrego najemcy. Kluczem jest jednak zapewnienie, że proces ten jest uczciwy i wolny od dyskryminacji.

Poniżej znajduje się kilka przykładów oświadczeń, które mogą być sprzeczne z przepisami o dyskryminacji mieszkaniowej.

  • „No młodych mężczyzn” lub „Kobieta preferowane”
  • „Idealny dla singli lub par” lub „Nice, ciche, dojrzałe sąsiedztwo”
  • „No Latynosi” lub „Tylko biali”
  • „Tylko chrześcijanie” lub „Nie muzułmanie”

Włączenie któregokolwiek z tych stwierdzeń w reklamie wynajmu jest nielegalne, jak na Fair Housing Act.

Aby być po bezpieczniejszej stronie, skup się na opisie swojej nieruchomości, a nie na opisie swojego idealnego najemcy.

Skanowanie najemców

Skanowanie najemców jest czasochłonnym, ale bardzo ważnym procesem. Przeprowadzony we właściwy sposób, pomoże ograniczyć przyszłe problemy.

Jeśli jesteś jak większość wynajmujących, twój proces sprawdzania rozpoczyna się przy pierwszym kontakcie z potencjalnymi najemcami. Ten kontakt może być przez telefon, tekst lub podczas pokazu nieruchomości.

W tym czasie większość właścicieli, często nieumyślnie, czyni dyskryminujące uwagi. Przykłady obejmują:

  • „Czy jesteś Chińczykiem lub Koreańczykiem?”. – Jest to dyskryminacja, ponieważ rasa jest klasą chronioną na mocy Fair Housing Act.
  • „Czy ma Pan/Pani psa służbowego?” – Najemca mógłby zinterpretować to jako oznaczające, że nie wynajmujesz osobom niepełnosprawnym. Niepełnosprawność jest klasą chronioną. Można jednak zapytać o status certyfikacji zwierzęcia.
  • „Czy ma Pan/Pani dzieci?” – To również jest dyskryminujące, ponieważ status rodzinny jest chroniony na mocy Fair Housing Laws. Możesz jednak zapytać, ilu lokatorów będzie.
  • „Czy podoba Ci się kościół, który mamy w naszej okolicy?”. – Inną chronioną klasą jest religia. Najemca może zinterpretować twoje pytanie jako oznaczające, że wynajmujesz mieszkanie tylko chrześcijanom.

Dodatkowo, należy użyć tych samych standardów kwalifikacyjnych na wszystkich potencjalnych najemców. Na przykład, byłoby dyskryminacją przeprowadzanie kontroli kredytowej tylko na Afroamerykanach i Azjatach, a na innych nie.

Dodatkowe klasy chronione

Na poziomie federalnym, ustawa chroni siedem klas ludzi. To jest status rodzinny, kolor skóry, pochodzenie narodowe, niepełnosprawność, rasa, religia i płeć.

W uzupełnieniu do tych klas, różne stany mają również swój własny zestaw dodatkowych klas chronionych. Obejmują one stan cywilny, status studenta, status wojskowy, wiek, źródło dochodu, orientację seksualną i wyznanie.

Proces eksmisji

W wynajmowanych mieszkaniach, nieporozumienia są często powszechne. Nie każde nieporozumienie uzasadnia jednak eksmisję. Każdy stan kieruje się kompleksowym prawem dotyczącym wynajmującego i najemcy, które określa obowiązki i odpowiedzialność każdej ze stron w ramach umowy najmu.

Prawo określa również okoliczności, w których umowa najmu lub dzierżawy może zostać zakończona. Aby eksmitować najemcę, musisz mieć ważne powody, takie jak:

  • Poruszenie umowy najmu
  • Nadmierne uszkodzenie mienia
  • Działalność przestępcza lub związana z narkotykami
  • Wygaśnięcie umowy najmu
  • Niepłacenie czynszu

Eksmisja najemcy z któregokolwiek z tych powodów jest prawnie uzasadniona. To, co nie jest prawnie uzasadnione, to eksmisja lokatora z powodów odwetowych. Dobrym przykładem działań odwetowych jest podwyższenie czynszu, nękanie lub grożenie lokatorowi.

Jeśli eksmitujesz lokatora z któregokolwiek z tych powodów, postępujesz wbrew przepisom Fair Housing Act.

Jako właściciel, zastrzegasz sobie prawo do wyboru jakiegokolwiek najemcy, którego chcesz do swojej nieruchomości. Kluczem jest jednak upewnienie się, że proces ten jest wolny od dyskryminacji. Przy odrobinie szczęścia, ten artykuł pomógł Ci w tym względzie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.