Bakteriemia wywołana przez Streptococcus grupy A u niemowląt: A study from tertiary health care center of North India Singla N, Rani H, Kaistha N, Guglani V, Chander J

Abstract

There is paucity of data on the invasive group A Streptococcal disease in children, especially from the developing countries. Ponieważ zakażenie u dzieci może mieć przebieg zagrażający życiu, wczesne rozpoznanie i szybkie leczenie może być bardzo pomocne w osiągnięciu pozytywnego wyniku terapeutycznego. W prezentowanym badaniu u 3 niemowląt stwierdzono bakteriemię wywołaną przez Streptococcus grupy A, co potwierdzają dodatnie posiewy krwi. Istnieje potrzeba budowania świadomości klinicystów na temat częstości występowania zakażeń wywołanych przez GAS. Rosnąca izolacja organizmów w dobie oporności na leki przeciwbakteryjne wymaga regularnego monitorowania epidemiologicznego inwazyjnych zakażeń GAS również w krajach rozwijających się.

Keywords: Bacteremia, group a streptococcus, infant, India, streptococcus pyogenes

Jak cytować ten artykuł:
Singla N, Rani H, Kaistha N, Guglani V, Chander J. Group A Streptococcus bacteremia among infants: A study from tertiary health care center of North India. Ann Trop Med Public Health 2012;5:613-4

Jak cytować ten URL:
Singla N, Rani H, Kaistha N, Guglani V, Chander J. Group A Streptococcus bacteremia among infants: A study from tertiary health care center of North India. Ann Trop Med Public Health 2012 ;5:613-4. Dostępne od: https://www.atmph.org/text.asp?2012/5/6/613/109319

Wstęp

Group A Streptococcus (GAS) lub Streptococcus pyogenes powoduje szeroki zakres zakażeń, od stosunkowo łagodnego bólu gardła i zakażeń skóry do zagrażającej życiu choroby inwazyjnej. Inwazyjne zakażenia GAS są definiowane jako izolacja GAS z normalnie sterylnych miejsc anatomicznych. Stłoczenie w domu, zakażenie wirusem Varicella Zoster i stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAIDS) zostały uznane za główne czynniki ryzyka inwazyjnych zakażeń u dzieci, obok nowotworów złośliwych, immunosupresji i wieku poniżej 2 lat. Brak jest danych na temat obrazu klinicznego dzieci z inwazyjną postacią GAS oraz epidemiologicznej i klinicznej charakterystyki tej choroby w porównaniu z pacjentami dorosłymi. Początkowy obraz kliniczny i wyniki badań laboratoryjnych są często niespecyficzne u dzieci z większym odsetkiem hospitalizacji niż u dorosłych. Szybka i pewna diagnoza jest niezbędna dla uzyskania pozytywnego wyniku terapeutycznego, wymaga jednak znacznego stopnia zarówno wiedzy, jak i podejrzliwości. Poniżej przedstawiamy serię przypadków, w których inwazyjny GAS wystąpił jako bakteriemia u 3 niemowląt.

Raporty przypadków

Przypadek 1
Dwumiesięczne dziecko płci żeńskiej zgłosiło się do pediatrycznego oddziału ratunkowego z dusznością i odmową przyjmowania pokarmu przez około 4 godziny. W badaniu przedmiotowym stwierdzono stan wstrząsu septycznego z hipotermią, niewydolność oddechową oraz kandydozę jamy ustnej. Rozpoczęto podawanie płynów dożylnych, dopaminy oraz leków przeciwbakteryjnych (ceftriakson i amikacyna wraz z flukonazolem). Jednak jej stan pogarszał się mimo prowadzonej resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Nie udało się jej ożywić i została uznana za zmarłą po około 8 godzinach od przyjęcia. Wywiad przedporodowy matki był prawidłowy, a dziecko urodziło się po normalnym porodzie w pełnym terminie bez żadnych komplikacji. Była karmiona wyłącznie piersią i była uodporniona szczepionką BCG. Stężenie sodu, potasu, mocznika i kreatyniny wynosiło odpowiednio 123 mEq/L, 4,8 mEq/L, 60 mg/dl i 1,2 mg/dl. W posiewie krwi dziecka po 48 godzinach inkubacji wyhodowano Streptococcus pyogenes.
Przypadek 2
8-miesięczne dziecko płci żeńskiej przyjęto z głównym zarzutem licznych małych ropni na całym ciele od 15 dni i gorączką od 10 dni. W prawej okolicy pachowej znajdowało się również 2 cm owrzodzenie o nieregularnych brzegach z wydzieliną ropną. Rozpoznano posocznicę z licznymi ropniami. Rozpoczęto podawanie dożylne kloksacyliny w dawce 300 mg co 6 godzin oraz amikacyny w dawce 90 mg raz dziennie. Po 48 godzinach inkubacji w posiewie krwi wyhodowano S. pyogenes. Natomiast w posiewie ropnia skóry wyhodowano Staphylococcus aureus. Pacjent otrzymał ten sam schemat antybiotykoterapii, a jego stan poprawił się i został wypisany w 12. dniu od przyjęcia.
Przypadek 3
1-letnie dziecko płci męskiej zostało przyjęte na pediatryczną izbę przyjęć z głównym zarzutem gorączki trwającej od 7 dni oraz wzdęciem brzucha od 2 dni, które stopniowo narastało. Był on w ostrej niewydolności nerek (ARF), zgodnie z historią braku oddawania moczu w ciągu ostatnich 24 godzin podaną przez rodziców. W badaniu przedmiotowym na ciele obserwowano liczne małe krosty przypominające piodermię. Rozpoznanie kliniczne postawiono jako posocznicę z zapaleniem płuc i ARF. Przy przyjęciu dziecko było w stanie niewydolności oddechowej. Podawano mu tlen przez maskę oraz płyny infuzyjne, dopaminę, kloksacylinę i ceftriakson. Przeprowadzono resuscytację krążeniowo-oddechową, ale dziecko zmarło w ciągu godziny od przyjęcia. W późniejszym czasie w posiewie krwi po 48 godzinach inkubacji wyhodowano S. pyogenes.

Dyskusja

Spektrum ostrej inwazyjnej choroby wywołanej przez GAS obejmuje erysipelas, cellulitis, endometritis, zapalenie płuc, posocznicę, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, martwicze zapalenie powięzi i paciorkowcowy zespół wstrząsu toksycznego (STTS). Definitywny przypadek paciorkowcowego zespołu wstrząsu toksycznego charakteryzuje się izolacją Streptococcus grupy A z dowolnego sterylnego miejsca, hipotensją i obecnością dwóch lub więcej z następujących klinicznych lub laboratoryjnych wyników badań: upośledzenie czynności nerek, koagulopatia, zaburzenia czynności wątroby, zespół ostrej niewydolności oddechowej, rozległa martwica tkanek i wysypka rumieniowa. Opisano, że jednostka ta wiąże się ze znaczną zachorowalnością i śmiertelnością (ponad 60%). U tych 3 dzieci stwierdzono prawdopodobne STSS (PSTSS).

Dane WHO dotyczące aktualnych dowodów na obciążenie chorobami wywoływanymi przez paciorkowce grupy A, opublikowane w 2005 roku, wyraźnie stwierdzają, że częstość występowania bakteriemii wywołanej przez GAS u noworodków wynosi 0,55 na 1000 żywych urodzeń, a u dzieci poniżej 1 roku, 2 lat i 5 lat wynosi odpowiednio 96, 63 i 29 na 100 000, przy czym GAS jest 3. najczęstszą przyczyną bakteriemii u noworodków i najczęstszą przyczyną bakteriemii u niemowląt w wieku 7-59 dni. Jednakże epidemiologia, częstość występowania i śmiertelność inwazyjnych zakażeń GAS nie została właściwie zbadana w krajach rozwijających się, takich jak Indie. Pomimo rozległych poszukiwań w PubMed, nie mogliśmy znaleźć wielu danych na temat bakteriemii GAS w Indiach, szczególnie w dziecięcej grupie wiekowej. Wszystkie nasze przypadki miały dwa wspólne czynniki ryzyka: Bycie mniej niż 2 lata i od niskiej socjoekonomicznej warstwy. Te 3 przypadki trafnie podkreślają, że inwazyjne zakażenia GAS mogą wystąpić w grupie wiekowej niemowląt, mają piorunujący, szybko postępujący przebieg i są związane z wysoką śmiertelnością (2 zmarły, z 3 w tej serii), jak zostało zgłoszone przez innych pracowników również. Rutynowo, u niemowląt, uważa się, że czynnikami wywołującymi bakteriemię są organizmy gram-ujemne, takie jak Escherichia coli lub czasami organizmy gram-dodatnie, takie jak S. aureus. Istnieje potrzeba stworzenia większej świadomości wśród klinicystów odnośnie występowania zakażeń GAS.
Streptococcus grupy A jest uważany za organizm wrażliwy. Wszystkie 3 szczepy w obecnej serii były wrażliwe na penicylinę, amoksycylinę, cefaleksynę, erytromycynę i ciprofloksacynę. Tradycyjnie, penicylina jest uważana za lek z wyboru. Jednakże, istnieją doniesienia o pojawieniu się oporności GAS na różne grupy antybiotyków z całego świata, w tym z Indii. Nowsze metody, takie jak stosowanie klindamycyny i dożylnej immunoglobuliny okazały się przydatne i mogą znacznie zmniejszyć zachorowalność, jak również śmiertelność. Klindamycyna hamuje produkcję białek wirulencji GAS, zwiększa ich fagocytozę przez neutrofile i jest odporna na efekt inokulum w porównaniu z penicylinami.
Wnioskujemy, że wysoki indeks podejrzliwości jest niezbędny do szybkiego rozpoznania i leczenia bakteriemii GAS. Podkreślamy również, że rosnąca częstość występowania, zagrożenie życia i pojawienie się oporności na leki przeciwbakteryjne wymaga regularnego monitorowania epidemiologicznego inwazyjnych zakażeń GAS również w krajach rozwijających się.

Vallalta Morales M, Soriano Navarro CJ, Salavert Lletí M, Montero Alonso M, Pérez Bellés C, López Aldeguer J, et al. Streptococcal bacteremia: Outcome and prognostic factors. Rev Esp Quimioter 2006;19:367-75.
Huang YC, Huang YC, Chiu CH, Chang LY, Leu HS, Lin TY. Characteristics of group A Streptococcal bacteremia with comparison between children and adults. J Microbiol Immunol Infect 2001;34:195-200.
Timmis A, Parkins K, Kustos I, Riordan FA, Efstratiou A, Carrol ED. Invasive group A Streptococcal infections in children presenting to a pediatric intensive care unit in the North West of England. J Infect 2010;62:183-6.
The current evidence for the burden of Group A Streptococcal diseases. WHO 2005. Dostępne od: http://www.who.int/child_adolescent_health/documents/fch_cah_05_07/en/index.html. .
Dhawan B, Mohanty S, Ammini AC, Dhanwal D, Das BK, Kapil A. Streptococcal toxic shock syndrome. J Assoc Physicians India 2002;50:599-600.
Mathur P, Kapil A, Das B, Dhawan B, Dwivedi SN. Invasive hemolytic streptococcal infections in a tertiary care hospital in northern India. J Med Microbiol 2002;1:791-2.
Lloyd CA, Jacob SE, Menon T. Antibiotic resistant beta-hemolytic streptococci. Indian J Pediatr 2007;74:1077-80.
Jain A, Shukla VK, Tiwari V, Kumar R. Antibiotic resistance pattern of GroupA beta-hemolytic streptococci isolated from north Indian children. Indian J Med Sci 2008;62:392-6.
Aronoff DM, Mulla ZD. Postpartum invasive Group A Streptococcal disease in the modern era. Infect Dis Obstet Gynecol 2008;2008:796892.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.