Prolonged efficacy of short acting insulin Lispro in combination with human ultralente in insulin-dependent diabetes mellitus

Insulina Lispro jest nowo zatwierdzonym przez FDA analogiem insuliny ludzkiej, który wykazuje szybkie wchłanianie i krótki czas działania po wstrzyknięciu sc. Chociaż insulina Lispro poprawia natychmiastową glikemię poposiłkową w porównaniu z insuliną zwykłą, długoterminowe badania insuliny Lispro nie wykazały poprawy ogólnej kontroli glikemii, określanej na podstawie hemoglobiny glikozylowanej. Postawiliśmy hipotezę, że ten brak poprawy można przypisać rozwojowi późnej poposiłkowej hiperglikemii wtórnej do słabnącego działania insuliny Lispro w połączeniu z ciągłym wchłanianiem posiłku. Celem tego badania była ocena czasu trwania indukowanego przez Lispro zmniejszenia stężenia glukozy w osoczu po spożyciu standardowego posiłku, gdy insulina Lispro jest włączona do schematu typowego dla cukrzycy insulinozależnej. Po osiągnięciu euglikemii w ciągu nocy, 12 zdrowych pacjentów z IDDM otrzymywało insulinę ludzką Ultralente (0,2 U/kg) samodzielnie lub w połączeniu z każdym z następujących zabiegów w losowej kolejności bezpośrednio przed spożyciem 750-kalowego śniadania American Diabetes Association: 1) 0.15 U/kg insuliny ludzkiej Regular (grupa Regular 0,15), 2) 0,15 U/kg insuliny Lispro (grupa Lispro 0,15), 3) 0,1 U/kg insuliny Lispro (grupa Lispro 0,1) oraz 4) równomolową (1:1) mieszaninę insulin Lispro i Regular (0,15 U/kg; grupa Mix 1:1). Glukozę i parametry hormonalne oceniano przez 8 h po posiłku. Szczytowe stężenie glukozy poposiłkowej było większe w grupie otrzymującej insulinę Regular w porównaniu z grupą otrzymującą insulinę Lispro (P < 0,001). Pole powierzchni pod krzywą (AUC) glukozy było zmniejszone w grupie Lispro 0,15 w porównaniu z grupą Lispro 0,1, a AUC glukozy było zmniejszone w grupach Lispro 0,15 i 1:1 Mix w porównaniu z grupą otrzymującą insulinę Regular (P < 0,001). Średnie stężenie glukozy w osoczu podczas ostatniej godziny badania było zwiększone w grupie Ultralente w porównaniu z grupami we wszystkich innych grupach leczenia i było zwiększone w grupie Lispro 0,1 w porównaniu z grupami Regular, Lispro 0,15 i 1:1 Mix (P < 0,05). AUC insuliny było znacznie zmniejszone w grupie Lispro 0,1 w porównaniu do tych we wszystkich innych grupach insuliny krótko działającej (P < 0,001), a czas do szczytu insuliny był szybszy w dwóch grupach Lispro niż we wszystkich innych grupach leczenia (P < 0,01). Odpowiedź glukagonu była znacznie większa w grupie Ultralente w porównaniu z osobami z wszystkimi innymi metodami leczenia. Nie było różnicy w rozwoju hipoglikemii między grupami. Badanie to wykazało, że zmniejszenie stężenia glukozy w osoczu wywołane przez insulinę Lispro jest stałe i stabilne przez 8 h po spożyciu posiłku, gdy insulina Lispro jest stosowana w połączeniu z insuliną ludzką Ultralente. Wyniki te sugerują, że poprawa ogólnej glikemii, ocenianej na podstawie hemoglobiny glikozylowanej, może być możliwa do osiągnięcia za pomocą insuliny Lispro, jeśli podawane są odpowiednie dawki.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.