Stems i Multitracks: Jaka jest różnica?

Zalety ścieżek

Ścieżki oferują unikalne zalety w stosunku do ścieżek wielościeżkowych dla niektórych zastosowań, ale mają również ograniczenia w porównaniu do ścieżek wielościeżkowych. Rozważ te plusy i minusy stemów przy podejmowaniu decyzji, czy powinny być tworzone i używane.

Efektywność dla overdubbingu

Ustawianie sesji overdubbingu będzie szybsze z czterema stemami w porównaniu do 40 multitracków. Mniej plików, mniej kłopotów (zazwyczaj).

Przykładowy scenariusz: Artysta z Kalifornii chce umieścić w utworze wokalistę z Vermont i musi wysłać muzykę referencyjną do artysty z Vermont. Artysta z Cali używa najpopularniejszego DAW, a artysta z Vermont innego. Co powinno zostać wysłane, stems czy multitracks?

Stems, mówisz? Trafiłeś w sedno. Ponieważ artysta z Vermont nie będzie edytował ani miksował ścieżek, nie potrzebuje każdego elementu produkcji z osobna. Jednakże, jeśli wokalista z Vermont chce śpiewać razem z cichszą perkusją i głośniejszymi instrumentami (dla odniesienia wysokości dźwięku), jest to łatwo osiągalne dzięki stems. Poza tym, nawet jeśli komputer używany przez hrabiego Montpelier jest słaby w porównaniu z mocnym superkomputerem z SoCal, to z pewnością lepiej poradzi sobie z czterema plikami audio niż z czterdziestoma. W rezultacie łodygi oferują niezawodną prostotę podczas transferu między współpracownikami i inżynierami, niezależnie od tego, który DAW jest używany.

Łatwość miksowania

Jeśli ktoś przyśle ci dziesięć łodyg, będą one „łatwiejsze” do zmiksowania niż 100 multitracków, ale będą też dość ograniczające. Łodygi mogą być już dotknięte EQ i pogłosem i dostosowane do preferowanych poziomów z poprzedniej sesji. Ponieważ ta praca została wykonana, pozostawia to mniej pracy dla inżyniera miksu. Mniej pracy; to jest dokładnie to, czego inżynier miksu chce, prawda?

Au contraire! Większość mikserów wolałaby mieć dostęp do multitracków, aby mieć pełną kontrolę nad poziomem każdego elementu, panningiem i efektami (patrz przykładowy scenariusz #1). Są jednak sytuacje, w których stemy są preferowane przez mikserów (patrz przykładowy scenariusz #2).

Przykładowy scenariusz #1: Po wysłaniu stemów do inżyniera miksowania, artysta prosi, aby overheady bębnów były ustawione bliżej siebie, floor tom ustawiony bardziej w prawo, a werbel ściszony o kilka smidgens. Ale jeśli mikser otrzymał stereofoniczny trzon perkusji zamiast pojedynczych plików perkusyjnych, prośby te nie mogą być zrealizowane. Nie ma sposobu, aby podrasować te indywidualne elementy w stereofonicznym pliku audio.

Przykładowy scenariusz #2: Rok po wydaniu piosenki „Shine Shiny Sunshine Shine”, artysta otrzymuje umowę licencyjną na wykorzystanie tej piosenki w reklamie samochodu, ale firma produkcyjna chce miksu, w którym perkusja jest ściszona, a wokal podniesiony. Gdyby stemy zostały stworzone w momencie tworzenia oryginalnego miksu, byłoby to proste i bezbolesne, aby wyciągnąć je i zrobić nowy miks. Nie miałoby znaczenia, czy inżynier miksu miał zupełnie inny system; każdy DAW, który mógł odczytać pliki audio stemów byłby wystarczający!

Łatwość użycia dla remikserów

Remiksy są bardzo powszechne i popularne. W zeszłym roku usłyszałem utwór o nazwie „Horns” autorstwa Bryce’a Foxa. Kilka tygodni temu postanowiłem poszukać więcej jego materiału. Znalazłem kilka różnych utworów, z których każdy miał aż cztery remiksy! Muzycy elektroniczni, beatmakerzy i producenci muzyczni często chcą wziąć elementy utworu, który im się podoba, ale użyć innego rytmu, tempa i więcej, aby stworzyć nową interpretację utworu.

Przykładowy scenariusz: Tydzień po wydaniu pewnego złożonego pod względem lirycznym utworu – nazwijmy go „Yeah Yeah Yeah Yeah, Whoa Whoa Yeah” – artysta EDM chce zrobić jego remiks z własną interpretacją instrumentacji. Czy oryginalny artysta powinien wysłać stems czy multitracks?

Stems! Artysta EDM nie musiałby tworzyć miksu od zera, ale po prostu załadowałby stemple i zaczął siekać, ciąć i wypaczać. Jeśli remixer używa oprogramowania takiego jak Serato DJ, Traktor, lub Live, garść ścieżek może być łatwo zintegrowana i manipulowana.

Elastyczność w masteringu

Chcesz zrobić sobie wroga? Wyślij inżynierowi masteringu album z utworami w formie wielościeżkowej – 12 utworów po średnio 50 ścieżek każdy. Yikes! Dostosowanie i podrasowanie każdej pojedynczej ścieżki jest zadaniem miksera, a nie inżyniera masteringu.

Inżynier masteringu zazwyczaj będzie miał do czynienia z końcowym miksem stereo, a nie z wielośladami lub łodygami. Jednakże, niektóre scenariusze, takie jak potrzeba więcej kopa, mniej gitary basowej, cieplejszy wokal prowadzący i wokal wspierający (wszystko w tym samym miksie) mogą być łatwiejsze dla inżyniera masteringu do rozwiązania, jeśli on / ona ma łodygi. Nie zakładaj, że inżynier masteringu chce stemsów. Inżynier masteringu może mieć preferowany stereofoniczny łańcuch sygnałowy wykorzystujący stereofoniczny analogowy sprzęt zewnętrzny i może być spowolniony przez konieczność radzenia sobie z łodygami.

Więc, skomunikuj się przed wysłaniem plików do inżyniera masteringu. Jeśli będziesz masterował czyjś materiał, daj znać o swoich preferencjach.

Jak dostarczyć łodygi

Każdy DAW radzi sobie z tworzeniem łodyg inaczej. Proces ten często obejmuje funkcje takie jak odbijanie ścieżek i/lub eksport. Niezależnie od unikalnych możliwości Twojego DAW (niektóre oferują szybsze metody tworzenia ścieżek niż inne), istnieje prawie uniwersalny sposób tworzenia ścieżek. Przed szczegółowym opisem tego procesu, chciałbym przejrzeć kilka ważnych sugestii.

Używaj tej samej długości pliku dla wszystkich ścieżek

Jeśli wszystkie ścieżki zaczynają się i kończą w tych samych punktach, wyłożenie ich w innej sesji lub DAW będzie bezproblemowe. Otrzymanie ścieżek, które nie pasują do siebie, powoduje ogromny ból głowy, ponieważ trzeba próbować dowiedzieć się, gdzie każda ścieżka powinna się zaczynać. Pamiętaj również, aby uwzględnić dodatkowy czas na końcu sesji, aby w pełni uchwycić ogony pogłosu i delaya, które mogą rozciągać się poza ostatni region audio.

Załącz efekty dla każdego trzonu

Aby zapewnić, że trzony będą brzmiały tak samo jak aktualny miks ścieżek, ścieżki efektów, takie jak powroty pogłosu, ścieżki echa oraz pitch i reverse SFX muszą być użyte. Tak więc, jeśli masz osiem suchych ścieżek bębnów i jedną ścieżkę pogłosu bębna, nie zapomnij o tym pogłosie!

Stwórz co najmniej cztery ścieżki – bębny, bas, inne instrumenty i wokale

Używanie tego jako minimalnego standardu pozwala przyszłym użytkownikom ścieżek mieć oddzielną kontrolę nad najbardziej istotnymi grupami źródeł. W oparciu o komunikację z klientem, bądź przygotowany do tworzenia (aka „drukowania”) dodatkowych ścieżek dla lepszej elastyczności. Możesz skończyć z szablonami dla perkusji, perkusji, basu, gitary elektrycznej, gitary akustycznej, pianina i instrumentów klawiszowych, syntezatorów, wokalu prowadzącego, zdwojonego wokalu i wokalu w tle, lub nawet więcej!

Zapamiętaj parametry sesji

Dokumentuj tempo, metrum, głębokość bitową, częstotliwość próbkowania i typ pliku szablonów. Ta informacja będzie bardzo doceniona przez każdego, kto otrzyma pliki, ponieważ ułatwia konfigurację ich DAW.

Następujące kroki pokazują, jak tworzyć stemple i mogą być używane nawet w bardzo podstawowych DAW.

Krok 1: Wybierz

Wybierz zakres odtwarzania od początku sesji do jej końca. Nie zapomnij uwzględnić dodatkowego czasu na końcu dla ogonów efektów (jeśli dotyczy), jak pokazano na poniższym obrazku.

.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.